top of page
​"Ik heb geleerd mijn pijn te beheersen en drastisch te verminderen
en mijn passies opnieuw te omarmen.
Als ik het kan, kan jij het ook! - Perry"
Over Perry
In 1975 werd in geboren op een woonboot in een pittoresk dorpje in het Groene Hart van Nederland. Op mijn negende ervaarde ik mijn eerste traumatische gebeurtenis. Een week voordat ik 16 werd verongelukte mijn vader voor mijn ogen tijdens een heftig ongeval op het water. Niet door zijn eigen fout maar door onkunde van een ander. Mijn kleine broertje overleefde het ongeval ternauwernood. Dit was de basis van mijn leven.
Het leven is (leerde ik al snel) niet altijd rozengeur en maneschijn, na een aantal turbulente jaren raakte ik in rustiger vaarwater en trouwde ik met mijn huidige vrouw. Op mijn 28e werd ons eerste kind geboren, een meisje.....met Autisme. 7 jaar later was het tijd om onze 2e dochter het levenslicht te laten zien. In de tussentijd was ik al jaren op zoek om mijn geestelijke ballast (Depressie, Ptts en angstklachten) de baas te worden en mee om te kunnen gaan.
Ik kwam in de wereld van meditatie, healers, psychologen en andere therapeuten die mijn mentale klachten konden verlichten. Desondanks bleef ik altijd positief en ging ik diverse uitdagingen van het leven niet uit de weg. Zo was ik muzikant en werkte in een eigen onderneming in de bouwsector.
Na een langdurige blessure raakte ik opeen gegeven moment arbeidsongeschikt, toen daarbij ook een flinke financiële tegenslag in de crisis van 2008 er nog een schepje boven op deed begon mijn lichaam beetje bij beetje aan te geven dat het wellicht even tijd is voor een pauze.
Ondanks dat ik eigenlijk niet meer in staat was om in mee te doen en nuttig te zijn voor de maatschappij en niet meer de zorg kon dragen voor mijn gezin bleef ik uitwegen zoeken om op een of andere manier toch nog van nut kon zijn. Dit zorgde ervoor dat mijn lichaam nog harder ging schreeuwen en ik uiteindelijk weinig meer kon. Ik viel 10 kilo af en het ligt ging uit, zowel fysiek als mentaal.
Ik moest leren omgaan
met mijn klachten.
Ik raakte de regie over mijn eigen welzijn en leven kwijt, werd door niemand meer begrepen en al helemaal niet serieus genomen door mijn omgeving. Ik liep van specialist naar specialist en na een aantal operaties kon verder niemand meer iets voor me doen. Toen uiteindelijk duidelijk werd dat ik Fibromyalgie en het syndrome van Tietze had begon ik mijn zoektocht naar alternatieve heling.
In de jaren daarna heb werkelijk alles maar dan ook alles geprobeerd om beter te worden...
Alles hielp, even of een beetje en naast dat het enorm veel geld gekost heeft kostte het me ook veel energie en frustratie wat weer voor de nodige stress zorgde.
Tijdens een lang revalidatie traject waarbij er aandacht werd besteed aan ontspanning en beweging, kwam ik veel aspecten uit de Mindfulness filosofie tegen. Oefeningen die ik geleerd had tijdens een 8 weekse mindfulness training die ik ooit eens ondergaan had maar waarbij er weinig aandacht aan de omgang met pijn werd beschouwd. Een uur lang door de pijn heen zitten en deze accepteren als een ongewenste gast in jou herberg was was het devies. Niets mis met Mindfulness oefeningen maar voor mensen met chronische pijn klachten kan dit teveel van het goede zijn waardoor de plank word mis geslagen.
Ik leerde om rust te pakken
i.p.v altijd maar door te moeten gaan.
Wanneer pijn langdurig aanhoudt, kan dit erg frustrerend zijn; het roept emoties, frustraties en vooral onzekerheden op. Deze gevoelens dragen bij aan het in stand houden van de pijn in het pijnsysteem en kunnen het zelfs verergeren. Dit is precies het probleem bij chronische pijn waarvan ik destijds nog niet van op de hoogte was. Tijdens het revalideren kwam ik tot inzicht dat ik Mindfulness ook op een andere manier kon inzetten. En dan met name te gaan werken vanuit ontspanning i.p.v. te gaan rennen als een kip zonder kop. Ik leerde om rust te pakken in plaats van altijd door te moeten gaan en op zoek te moeten naar een oplossing.
Vanaf dat moment ging ik in de acceptatie stand en liet ik alles los, ik zag in hoe ver ik heen was....net zover als de mensen in mijn groep die stuk voor stuk braken wanneer dit inzicht kwam.
Na mijn revalidatie periode pakte ik mijn Mindfulness beoefening weer op, nu op een geheel andere manier en wanneer het weer een stuk beter met mij ging liet ik mij onderwijzen tot Mindfulness trainer. Ik opende een praktijk en deed een studie tot yoga docent en ging mensen helpen.
Tot op de dag van vandaag is de pijn is niet volledig verdwenen maar gaat het voor 80% beter met me, ik heb geleerd beter met mijn pijn om te gaan en weloverwogen keuzes te maken waardoor ik meer kan genieten van mijn leven. Ik kan weer op vakantie met mijn gezin, mee naar een pretpark, spelen met mijn kinderen wat voor lange tijd onmogelijk was. Daarnaast heb ik mijn hobby als muzikant weer opgepakt, weliswaar anders dan voorheen maar doe het toch maar even. Ook kan ik op zijn tijd weer creatief bezig zijn met videografie en digitaal ontwerp. Werk ik elke dag aan mijn mentale en lichamelijke gezondheid, stap ik geregeld in een ijsbad en wandel ik door de natuur.
Maar alles binnen mijn mogelijkheden en grenzen.
Dat wat ik kan, kan jij ook !
Perry
bottom of page